Decyzja 1: czy badanie wstępne jest potrzebne?
- Nowo przyjmowana osoba
- Tak, co do zasady (art. 229 § 1 pkt 1 KP).
- Ponowne przyjęcie w ciągu 30 dni, te same warunki
- Nie, jeśli spełnione są warunki art. 229 § 1¹ pkt 1 KP.
- Przejście od innego pracodawcy w ciągu 30 dni z aktualnym orzeczeniem
- Nie, jeśli pracodawca stwierdzi, że warunki pracy odpowiadają tym z poprzedniego skierowania (art. 229 § 1¹ pkt 2 KP) — z wyłączeniem prac szczególnie niebezpiecznych.
- Młodociany przenoszony na inne stanowisko
- Tak.
- Pracownik przenoszony na stanowisko z czynnikami szkodliwymi lub uciążliwymi
- Tak.
Decyzja 2: co opisać w skierowaniu
Skierowanie (art. 229 § 4a KP) zawiera m.in. rodzaj badania, opis stanowiska oraz informacje o czynnikach niebezpiecznych, szkodliwych lub uciążliwych wraz z wynikami pomiarów, jeśli były wykonywane. Od jakości tego opisu zależy zakres badania. Wzór i elementy skierowania
Decyzja 3: dokąd skierować
Pracodawca realizuje profilaktyczną opiekę zdrowotną na podstawie pisemnej umowy z podstawową jednostką służby medycyny pracy (ustawa o służbie medycyny pracy). Jeżeli firma nie ma jeszcze takiej umowy, warto ją zawrzeć przed pierwszą rekrutacją. Umowa z jednostką medycyny pracy
Decyzja 4: kiedy dopuścić do pracy
Dopiero po otrzymaniu orzeczenia o braku przeciwwskazań. Pierwszy dzień umowy może być dniem badania — wtedy pracownik wykonuje badanie w ramach czasu pracy, a do pracy na stanowisku przystępuje po otrzymaniu orzeczenia.
Dopuszczenie do pracy bez aktualnego orzeczenia to naruszenie przepisów BHP, za które odpowiada osoba kierująca pracownikami. Konsekwencje braku badań